AudioMagic Phonoversterker

Mijn eerste voorversterkers met buizen bouwde ik in 1986-87. Twee daarvan zijn tot op de dag van vandaag in gebruik. In de loop der jaren is veel ervaring opgedaan wat betreft keuze van de componenten, de schakelingen werden eigenlijk alleen maar eenvoudiger, de voedingen kregen steeds meer aandacht (en volume!).

De huidige phonotrap is uitgerust met een MM- en een MC-ingang. Beide hebben een vaste afsluitweerstand van 47 kOhm. In mijn ervaring voldoet dat eigenlijk altijd goed. Voor wie graag wil tunen met afsluitweerstand of capaciteit kunnen er parallel aan de ingangen extra cinchbussen geplaatst worden voor losse stekkertjes met R dan wel C.

Specificaties:
Versterking MM: 45 dB (180x)
Versterking MC: 75 dB (5600x)
ruis MM ref. 5 mV 1 kHz: -80 dB (CCIR/RMS)
ruis MC ref. 0,5 mV 1 kHz: -79 dB (CCIR/RMS)
Oversturingsmarge bij 1 en 10 kHz: 30 dB MC, 40 dB MM.
Bij 100 Hz nog steeds 26 resp. 36 dB (aan de uitgang verschijnt dan 58 VRMS, richting lijnversterker!).

AM-Phono


Deze phonoversterker won tijdens het Europees Triode Festival in Langenargen (D) de 1e prijs in een blinde shoot-out met in totaal 24 kandidaten, waaronder meerdere exemplaren die waren uitgerust met een LCR-RIAA-correctie (wat wereldwijd geldt als het non-plus-ultra).

Opbouw

Vanaf de MC-ingang doorloopt het signaal eerst een trap met een geselecteerde zeer ruisarme FET in common-source schakeling, die ca. 30 dB gain levert. MC met een buis is haast niet te doen, vanwege ruis. Met een 0,4 mV element valt er voor sommigen nog wel mee te leven, maar lager gaat echt niet. Step-up met een trafo had gekund, maar de ene trafo is de andere niet: een goede trafo is dure trafo. Mijn FET-schakeling kan zich gemakkelijk meten met commercieel verkrijgbare MC-trafo's van € 1000 of meer.
Het uitgangssignaal van de FET verschijnt op het rooster van de 1e MM-buis, een 6SL7/ECC35. Diens anodes sturen passieve RIAA-netwerken opgebouwd uit geselecteerde jaren-'50 weerstanden en condensatoren; de correctie is op 0,2 dB nauwkeurig. De laatste trap wordt gevormd door een EC86 per kanaal. Dat had ook een ECC88 of 6N1P kunnen zijn, maar ik wilde wat meer gain, zodat ook met 50 µV elementen als de AudioNote IO-II gedraaid zou kunnen worden (de MC-FET is daar stil genoeg voor!).
De phonoschakeling bezet slechts 20% van het beschikbare volume, rest is:

Voeding

Een ingegoten C-kerntrafo voedt twee stuks speciaal uitgezochte Tung-Sol 6X4, die via een C-kern semi-choke-input 20 uF film-C's van spanning voorzien. Vandaar vertrekken stroombronnen met een hoge impedantie (100 MOhm) naar de shuntstabilisatie (zie: AudioMagic Hoogspanningsshunt) rond een geselecteerde Mullard E182CC. Hieruit worden direct, zonder tussenkomst van elco's, de phonobuizen gevoed. De enige elco's die nodig zijn, zijn die voor de kathode-ontkoppeling; daar worden natte tantalen of BlackGates gebruikt, bij voorkeur rode N-types, bij voorkeur 'naakt' (gestript van plastic hulsje). Net als bij de DAC dient een Franse OB2 ter referentie voor de shunt, maar wie het onderste uit de kan wil kan daar ook een Telefunken krijgen. Nou ja, krijgen.....
In het voedingsgedeelte voor de MC-trap zijn vanwege lagere spanning/hogere stroom elco's nauwelijks te vermijden. De op die plek best klinkende uit mijn verzameling hebben daarheen hun weg gevonden, in pi-configuratie. Dan volgt een hoogwaardige discreet opgebouwde stroombron die een discrete shuntregelaar voedt (zie AudioMagic Laagspanningsshunt). De shunt is stil genoeg om direct de MC-FET te voeden (een elco na de shunt gaf een slechts 1 dB betere signaal/ruisverhouding, maar het klonk minder goed). Ook hier is het gebruik van elco's dus tot het absolute minimum beperkt.

De phonoversterker wordt geleverd inclusief een set reservebuizen.
Bouwtijd: reken op 2 maanden na het verstrekken van de opdracht.
Er is een demo-exemplaar, het kan (op afspraak) beluisterd worden.
Neem willekeurig welke phono mee ter vergelijking.


Richtprijs: vanaf € 3900 , afhankelijk van de uitvoering (keuze van 1e MM-buis, keuze van alu- of koperfolie voor alle koppelcondensatoren, Allan Bradley of tantaal-weerstanden op kritische plaatsen)